Openhartige therapierit in de bergen door introvert

Nogal openhartig gesprek met de camera tijdens een mooie therapierit door de bergen. Als introvert persoon praat ik makkelijker als er niemand bij zit, dus tja. Ik waak ervoor de openhartigheid niet larmoyant te laten worden, een woord dat ik overigens bijna niet kan uitspreken.

Het gaat over wat ik allemaal doe en hoe weinig het oplevert, in economische waarde. Een punt dat ondergesneeuwd is geraakt is dat het daarbuiten natuurlijk wel degelijk waarde heeft. Het is er net zo goed als de boom die omvalt in het bos terwijl niemand het hoort.

In plaats van pluisjes wil ik steentjes in de vijver gooien, zodat er kringen komen. Een pluisje is niet mooier of lelijker dan een steentje, het is alleen lichter. Als ik zo door blijf gaan duurt het schrijven van dit stukje even lang als het met zachte vijgen doodgooien van een olifant.

https://youtu.be/nDAoYrPog0g

Over gesproken in dit vlog:
Boek
Korte verhalen site
Cms
Fotoblog
Zwarte zwaan, mooi boek